wulþus

[← პროტო-გერმანიკ. *wulþuz; ძვ. ინგლ. wuldor „დიდება“; ← ინდო-ევროპ. *wl̥tus (← *wel- ზმნ. „ხედვა, დანახვა; აღქმა“); ტოხარ. yel- ზმნ. „დათვალიერება; შემოწმება“; ლათ. vultus, voltus „სახე; შესახედაობა, გარეგნობა“; უელს. gweld ზმნ. „ხედვა, დანახვა“]

wulþus - სახელ., ბრალდ., მხ. რ. - მათ. VI, 13; მარკ. XVI, 20; ლუკ. II, 9; II, 14; XIX, 38; რომ. IX, 4; XI, 36; კორ. II III, 9; VIII, 23, და ა.შ.
wulþaus - ნათ., მხ. რ. - რომ. IX, 23; კორ. II III, 7; III, 10; IV, 4; IV, 6; IV, 17; VIII, 23; ეფეს. I, 6; I, 7; I, 12; I, 14; I, 17, და ა.შ.
wulþau - მიც., მხ. რ. - მათ. VI, 29; მარკ. VIII, 38; X, 37; XIII, 26; ლუკ. IX, 31; იოან. XVII, 5; რომ. IX, 23; XV, 7, და ა.შ.
wulþu - ბრალდ., მხ. რ. - ლუკ. II, 32; IV, 6; IX, 26; IX, 32; XVII, 18; იოან. XI, 40; XII, 41; XVII, 22; XVII, 24; კორ. II III, 11, და ა. შ.

1.1.4. (a)

არსებითი სახელები, -u- ფუძიანი, მამრობითი სქესი sunus (ვაჟი, ვაჟიშვილი)
	მხოლობითი	მრავლობითი
სახელობითი	sunus	sunjus
ნათესაობითი	sunaus	suniwē
მიცემითი	sunau	sunum
ბრალდებითი	sunu	sununs
წოდებითი	sunu

არსებითი სახელები, -u- ფუძიანი, მდედრობითი სქესი handus (ხელი)
	მხოლობითი	მრავლობითი
სახელობითი	handus	handjus
ნათესაობითი	handaus	handiwē
მიცემითი	handau	handum
ბრალდებითი	handu	handuns

არსებითი სახელები, -u- ფუძიანი, საშუალი სქესი faihu (ქონება, ფული)
	მხოლობითი
სახელობითი	faíhu
ნათესაობითი	faíhaus
მიცემითი	faíhau
ბრალდებითი	faíhu